Oorzaken Derealisatie en Depersonalisatie

Oorzaken en werkingsmechanise derealisatie en depersonalisatie

  • Luxerend trauma
  • Werkingsmechanisme
  • Onderliggend kwetsbaarheid (zie rechter kolom)
  • Gevolgen van de derealisatie
  • Mechanismen die derealisatie onderhouden.

Luxerend trauma
Het ontstaan van depersonalisatie, derealisatie en dissociatie ligt bijna altijd bij een duidelijk moment, een zeer stressvolle periode of een duidelijk trauma. Luxerend betekent ontwrichtend (startpunt). Trauma in de psychotherapie betekenis betekend  dit is te levens-bedreidgend, en conclusies worden getrokken als  " ik kan t niet aan".

In mijn praktijk kom ik tegen:
- 70 procent komt door een bad trip, recreatief drugsgebruik.

Daarna vallen op
- Studiestress
- psychotrauma
- verlies of andere dingen niet kunnen verwerken.
- burnout als startpunt.
- hyperventilatie als startpunt.

Werkingsmechanisme van het trauma
Het werkingsmechnisme van het trauma is bijna altijd precies hetzelfde,  ongeacht of de derealisatie nu ontstond of begon na recreatief gebruik van drugs (wiet, wiet en XTC, etc) trauma, burn-out, paniekaanvallen, vergiftiging, etc.

Echte chronische derealisatie, depresonalisatie en dissociatie is een overlevingsmechanisme dat optreed wanneer er levensbedreigende situaties voordoen, we spreken meestal over extreme angsten en trauma, PTSS. Burn-out en depressie kunnen ook als ondragelijk worden ervaren en daarmee derealisatie veroorzaken.

Als vechten, vluchten en bevriezen niet voldoende werken, als je overbelast word door angst en trauma, heb je ook onderdrukken, ontkennen, vermijden, vergeten en bagatelliseren. Als de gevoelens die ontstaan (door het contact met een trigger) ervaren worden als ondragelijk en deze te lang duren, zal men te lang overbelast worden. Denk aan onverwacht en ongewenst eten van spacecake, te veel en of in een bad trip zitten. Je kunt er niet een twee uit. Omdat de drang om te vluchten te sterk is, zal men de verbinding tussen lichaam en ziel losser maken en door afstand nemen en vervreemding het geheel dragelijker maken.

Gevolgen derealisatie
De situatie van vervreemding zelf voelt naar en (maakt) angstig. We reageren op de derealisatie. Sommigen schieten in paniek (angst om dood te gaan), of worden bang om gek/psychotisch te worden. Als er een angst voor vervreemding en afweerreactie ontstaat tegen de vervreemding, komt men in een viceuze cirkel terecht. Sommigen ontwikkelen een paniekstoornis door de derealisatie. Sommigen ontwikkelen een angststoornis door de derealisatie en maken hun wereld daardoor steeds kleiner (agorafobie). Anderen komen in burnout door het vechten tegen de derelealisatie.

De afstand en blokkeren van het gevoel kan ook compleet emotioneel gevoelloos maken (dissociatie). Dit afvlakken word regelmatig vergist voor depressie. Normaal is er geen enkele somberheid of gevoel van waardeloosheid of nutteloosheid aan de basis van derealisatie, maar een angstig of bedreigende situatie.


Mechanismen die derealisatie onderhouden

Naast de bovengenoemde angst en paniek die duidelijk maken dat je er in vast blijft hangen....
Als je eenmaal derealisatie en depersonalisatie hebt, is er grote kans dat je controle wilt over je gevoelens en gedachten. Deze behoefte aan controle maakt dat mensen een serie leefregels (overtuigingen) maken over wat er moet gebeuren en wat er niet moet gebeuren. Het proberen deze overtuigingen af te dwingen veroorzaakt een heleboel overspanning. Deze spanning maakt dat de derealisatie blijft hangen.

Wil je van je derealisatie klachten af?

Bel nu voor een afspraak.

06-16015727

Diepere oorzaken

Er is wetenschappelijk onderzoek gedaan door Giovanni Lotto, Italiaans psychiater, naar derealisate en depersonalisatie stoornis. Hij stelt dat er een kwetsbaarheid voor derealisatie voorkomt bij mensen die een hechtingsstoornis hebben opgelopen in de vroege jeugd.  Denk aan dat het kind een onveilig of afwezige moeder heeft ervaren. Interessant is dat ook Clancy McKenzie, een Amerikaanse psychiater van het boek Babies Need Mothers, een trauma in die zeer vroege jeugd aanwijst als oorzaak voor kwetsbaarheid voor schizofrenie. Hij verwijst naar het trauma wat in de VS veel voorkomt, de moeder gaat bij de bevalling door keizersnede een week weg van huis.

Ook ik ervaar dat er een (ego)kwetsbaarheid is bij mensen met derealisatie die op een pijnlijke manier zichtbaar aan de oppervlakte komt door het uitlokkende trauma of drugsgebruik. De persoonlijkheid is niet sterk genoeg om facetten van het leven aan te kunnen. Het ego komt met recepten, een serie moetens en moet-niet geboden over hoe het leven moet gaan.

Vandaar dat ik altijd een fase versterken van de persoonlijkheid in bouw in therapie.

Het uitlokkende trauma zie ik als een controle-verlies-trauma.

Ik zie  altijd:

Hoogsensitiviteit/hooggevoeligheid.
Vechten tegen gevoelens van derealisatie. Er is geen acceptatie.
Overmaat aan controle als reactie.
In het hoofd schieten en vastzitten.

Lijstje top oorzaken derealisatie

  1. Drugs. Wiet, XTC, Ketamine.
  2. Verlies trauma.
  3. Burn-out.
  4. Psychose.
  5. Hyperventilatie of andere angststoornis.
  6. Stoppen met psychofarmaca (zoals anti-depressiva) Zeker als het te snel gaat.