Derealisatie en depersonalisatie na een trauma

Ja, na een trauma kun je derealisatie of depersonalisatie krijgen. Denk aan een auto-ongeluk, een medisch trauma, het plotseling verliezen van een dierbare, of iets anders wat je als levensbedreigend hebt ervaren. Je systeem trekt dan de conclusie: dit kan ik niet aan. En het neemt afstand. Na een bad trip en stress is trauma de derde oorzaak die ik het vaakst zie. Als traumatherapeut weet ik: ook dan is het op te lossen.

Direct naar: Welk trauma kan derealisatie geven? · Waarom blijft het? · Gaat het weer weg? · Wat kan ik doen bij DPDR na een trauma?

Welk trauma kan derealisatie geven?

Alles wat je als bedreigend of beangstigend hebt meegemaakt en niet kon verwerken. Bijvoorbeeld:

• een auto-ongeluk of een val
• een medisch trauma, zoals een operatie, een opname of een anafylactische shock
• het plotseling verliezen van een dierbare
• pesten of een andere langdurig onveilige situatie
• posttraumatische stress (PTSS)
• trauma in de vroege jeugd

Hoe ontstaat derealisatie na een trauma?

Een trauma is iets wat te levensbedreigend voelt om te verwerken. Je kunt het vergelijken met een schouder die uit de kom is.

Door de overmaat aan dreiging ontstaat een fundamentele onveiligheid. Als vechten, vluchten en bevriezen niet meer werken, neem je afstand van jezelf en van de wereld. Dat is depersonalisatie en derealisatie (DPDR): geen symptoom van angst, maar een vorm van dissociëren. Een overlevingsmechanisme.

Waarom krijgt de een het wel en de ander niet?

De directe oorzaak is het trauma. Soms ligt er een diepere oorzaak onder: het basisvertrouwen was al kwetsbaar. Denk aan een kind dat een onveilige of afwezige ouder heeft gehad, of trauma’s in de vroege jeugd, zoals adoptie, wees worden of een scheiding met veel ruzie. Ook kinderen van ouders die nooit huilen, hebben minder geleerd hoe je emoties verwerkt.

Mijn ervaring is dat juist gevoelige mensen derealisatie krijgen.

Waarom blijft derealisatie na een trauma hangen?

Als je eenmaal derealisatie hebt, wil je controle over je gevoelens en gedachten. Je maakt regels voor jezelf om het niet erger te maken. Maar die controle geeft juist veel spanning, en die spanning houdt de derealisatie vast. Hoe dat patroon verloopt, lees je bij hoe lang duurt derealisatie.

Wat is het verschil tussen PTSS en derealisatie?

Bij PTSS komt het trauma steeds terug, bijvoorbeeld in nachtmerries of herbelevingen. Bij derealisatie voelt de wereld of jijzelf onecht. Soms heb je allebei. Was het trauma heel vroeg en heel ernstig, dan kan er meer spelen, zoals een dissociatieve identiteitsstoornis.

Wil je weten of het bij jou om derealisatie gaat? Doe dan de derealisatie- en depersonalisatietest.

Veelgestelde vragen

Gaat mijn derealisatie na een trauma weer weg?

Derealisatie na een trauma is op te lossen, ook als het al lang duurt en ook als het trauma ingewikkeld is. Complex is voor mij geen reden dat het niet kan oplossen. Ik zie geen derealisatie die niet kan oplossen.

Wat kan ik doen bij DPDR na een trauma?

Bel me. Ik ben traumatherapeut en gespecialiseerd in DPDR, dus het trauma en de derealisatie pak ik samen aan. Je hoeft niet eerst ergens anders heen. Veel mensen die bij mij komen, hebben al een traumabehandeling gehad die niet diep genoeg ging, of zijn behandeld voor angst of paniek. Het onechte gevoel bleef dan. Ik heb DPDR zelf gehad en help mensen sinds 2013, online via Zoom. Meestal zijn zes tot zestien behandelingen nodig.

Word ik gek van derealisatie na een trauma?

Van derealisatie word je niet gek, hoe beangstigend het ook voelt: je weet nog wat echt is. Hoor je stemmen of zie je dingen die er niet zijn? Dan is het iets anders. Ga dan naar je huisarts. Lees ook word ik gek van derealisatie.