Categorie: derealisatie

Persoon kijkt door beslagen glas als visualisatie van het gevoel van derealisatie

Kan derealisatie genezen worden?

Ja, derealisatie kan genezen worden. Het is geen permanente aandoening, maar een beschermingsmechanisme dat met gerichte therapie doorbroken kan worden. De meeste mensen hebben 6-16 sessies nodig. Chronische derealisatie die niet oplosbaar is, bestaat volgens specialist Ben Meijer niet.

 

Kan derealisatie genezen worden?

Ja, derealisatie is behandelbaar en kan volledig verdwijnen. Het is geen hersenbeschadiging of onomkeerbaar proces, maar een functionele reactie van je brein op angst of bedreiging. Zodra de onderliggende oorzaak wordt aangepakt, kan het brein de beschermingsmodus loslaten.

Toch lezen veel mensen online dat derealisatie “niet te genezen” is of dat je “ermee moet leren leven.” Volgens therapeut Ben Meijer, die gespecialiseerd is in de behandeling van derealisatie en het zelf heeft meegemaakt, klopt dit niet. Hij stelt dat chronische derealisatie die niet oplosbaar is, niet bestaat. Wanneer iemand jarenlang last houdt, betekent het dat diegene nog geen effectieve therapie heeft gevonden of geen ter zake kundige therapeut heeft ontmoet.

Dit is een belangrijke boodschap, want veel mensen met derealisatie geven de hoop op na meerdere mislukte behandelingen. Het probleem ligt dan niet bij de onbehandelbaarheid van derealisatie, maar bij de aanpak.

 

Waarom denken veel mensen dat derealisatie niet te genezen is?

Er zijn meerdere redenen waarom het beeld bestaat dat derealisatie ongeneeslijk is.

Veel hulpverleners kennen derealisatie onvoldoende. Het is een relatief onderbelicht onderwerp in de opleiding van psychologen en psychiaters. Daardoor krijgen patienten soms te horen dat er weinig aan te doen is, terwijl er wel degelijk effectieve behandelingen bestaan.

Er is weinig wetenschappelijk onderzoek naar gedaan. Vergeleken met depressie of angststoornissen is er veel minder onderzoek beschikbaar over derealisatie. Dit geeft het onterechte beeld dat het een zeldzame of onbehandelbare aandoening is.

Internetforums geven een vertekend beeld. Mensen die genezen zijn, verlaten de forums en gaan verder met hun leven. Degenen die nog zoeken naar een oplossing blijven actief posten. Hierdoor lijkt het alsof niemand ervan afkomt, terwijl de genezen groep simpelweg niet meer zichtbaar is.

Verkeerde behandelmethoden. Standaard gesprekstherapie of enkel medicatie werkt vaak niet bij derealisatie. Wie alleen deze aanpak heeft geprobeerd, kan het gevoel krijgen dat niets helpt.

 

Welke behandeling werkt bij derealisatie?

De meest effectieve behandeling richt zich op twee dingen: het verwerken van de onderliggende angst en het herstellen van de verbinding met je gevoelens. Ben Meijer werkt met een combinatie van EFT en ACT.

EFT (Emotional Freedom Techniques) is een methode waarbij je fysiek tapt op acupressuurpunten terwijl je je richt op de emotionele lading van angstige ervaringen. Dit helpt het brein om vastgelopen emoties te verwerken. De beschermingsmodus die derealisatie in stand houdt, wordt zo stap voor stap afgebouwd.

ACT (Acceptance and Commitment Therapy) leert je om anders om te gaan met je gedachten en gevoelens. In plaats van te vechten tegen de derealisatie-ervaring, leer je deze te accepteren als een tijdelijk signaal. Dit doorbreekt de angstcyclus die derealisatie in stand houdt.

De combinatie van deze twee methoden pakt zowel de emotionele kern (EFT) als het denkpatroon (ACT) aan. Lees meer over de therapie en behandelingen.

Online therapiesessie voor de behandeling van derealisatie en depersonalisatie

Hoeveel sessies zijn nodig om van derealisatie af te komen?

Het aantal sessies hangt af van de complexiteit van je situatie. Bij eenvoudige derealisatie na een paniekaanval zijn vaak 3-5 sessies voldoende. Bij complexere gevallen met een angststoornis, trauma of langdurig medicatiegebruik zijn gemiddeld 6-16 behandelingen nodig.

Factoren die meespelen:

Duur van de klachten. Hoe langer de derealisatie aanhoudt, hoe meer het brein gewend is geraakt aan de beschermingsmodus. Dit betekent niet dat het onbehandelbaar is, maar wel dat het meer sessies kan vergen.

Aanwezigheid van andere klachten. Als er naast derealisatie ook een angststoornis, trauma of depressie speelt, moeten deze meebehandeld worden. Dit verlengt het traject maar vergroot de kans op blijvend resultaat.

Medicatiegebruik. Sommige medicijnen, met name anti-depressiva, kunnen gevoelens afvlakken. Dit belemmert de therapie omdat je juist toegang tot je gevoelens nodig hebt. In overleg met de voorschrijvend arts kan afbouw overwogen worden.

Hoe goed je bij je gevoel kunt. Mensen die van nature goed contact hebben met hun emoties, reageren vaak sneller op de behandeling.

De frequentie is eenmaal per week. Twee keer per week kan als je gemotiveerd bent, maar maximaal drie weken achter elkaar. Drie keer per week is te veel.

 

Helpt medicatie bij derealisatie?

Nee, medicatie is volgens Ben Meijer niet nodig voor het oplossen van derealisatie. Hij heeft in zijn praktijk nooit medicatie nodig gehad om derealisatie succesvol te behandelen.

Sterker nog, medicatie kan de behandeling belemmeren. Anti-depressiva vlakken gevoelens af. Dat is bij depressie soms gewenst, maar bij derealisatie is het juist contraproductief. De kern van de behandeling is het herstellen van de verbinding met je gevoelens. Als medicatie verhindert dat je voelt, kan therapie niet optimaal werken.

Dit betekent niet dat je op eigen houtje moet stoppen met medicatie. Overleg altijd met je voorschrijvend arts. Maar het is belangrijk om te weten dat medicatie geen oplossing is voor derealisatie zelf, het behandelt hooguit bijkomende klachten zoals angst of depressie.

 

Kan derealisatie terugkomen na behandeling?

De kwetsbaarheid voor derealisatie verdwijnt niet volledig. Wie het eenmaal heeft meegemaakt, blijft gevoeliger voor dissociatie bij extreme stress of angst. Maar er zijn twee belangrijke nuances.

Ten eerste: na succesvolle therapie herken je de signalen. Je weet wat derealisatie is, hoe het werkt en wat je moet doen. Dit voorkomt de paniek die het de eerste keer zo overweldigend maakte. Die paniek is vaak wat derealisatie in stand houdt.

Ten tweede: de drempel ligt veel hoger. Door therapie heb je de onderliggende angst verwerkt en geleerd om anders met stress om te gaan. Er is een veel grotere trigger nodig om opnieuw in derealisatie te schieten.

Mocht het toch terugkomen, dan is het meestal milder en korter van duur. En je weet de weg naar effectieve hulp.

 

Wat kun je zelf doen om herstel te bevorderen?

Naast professionele therapie kun je zelf bijdragen aan je herstel:

Zorg voor rust en veiligheid. Derealisatie is een stressreactie. Hoe meer rust je je zenuwstelsel geeft, hoe sneller het kan herstellen. Vermijd onnodige stressbronnen waar mogelijk.

Slaap goed. Een vast slaapritme is essentieel. Slaaptekort verzwakt de veerkracht van je brein en kan derealisatie verergeren.

Beweeg regelmatig. Lichamelijke activiteit brengt je terug in je lichaam en doorbreekt het “in je hoofd zitten” dat kenmerkend is voor derealisatie.

Vermijd drugs en overmatig alcohol. Vooral cannabis en hallucinogenen kunnen derealisatie versterken of terugkeer uitlokken.

Stop met googelen naar horrorverhalen. Internetforums geven een vertekend beeld. Mensen die genezen zijn, posten niet meer. Focus op je eigen herstelproces.

Blijf sociaal verbonden. Isolatie versterkt de vervreemding. Blijf contact houden met mensen die je vertrouwt, ook als het moeilijk voelt.

 

Ervaringen van mensen die genezen zijn

De ervaringen van patienten die therapie bij Ben Meijer hebben gevolgd, laten zien dat herstel mogelijk is, ook na jarenlange klachten. Mensen die dachten dat ze ermee moesten leren leven, ontdekten dat gerichte therapie wel degelijk werkt.

Wat opvalt in deze ervaringen: het keerpunt is vaak het moment waarop iemand een therapeut vindt die derealisatie begrijpt. Niet een algemene psycholoog die het zijdelings behandelt, maar iemand die er dagelijks mee werkt en het mechanisme van binnenuit kent.

 

Pad van mist naar zonlicht als symbool voor herstel na derealisatie

 

Veelgestelde vragen

Hoe lang duurt het voordat derealisatie weggaat? Met gerichte therapie verdwijnt derealisatie meestal binnen 6-16 sessies. Bij eenvoudige gevallen kan het al na 3-5 sessies verbeteren. Zonder behandeling kan chronische derealisatie jarenlang aanhouden.

Kan derealisatie na 10 jaar nog genezen worden? Ja. De duur van de klachten maakt het niet onbehandelbaar. Ben Meijer heeft patienten succesvol behandeld die al vele jaren derealisatie hadden. Het kan wel meer sessies vergen dan bij kortdurende klachten.

Is derealisatie een chronische aandoening? Nee. Derealisatie is een beschermingsmechanisme, geen chronische ziekte. Het kan chronisch aanwezig zijn als het niet behandeld wordt, maar het is niet ongeneeslijk.

Moet ik stoppen met werken vanwege derealisatie? Niet per se. Veel mensen met derealisatie functioneren in hun dagelijks leven. Therapie kan naast werk gevolgd worden met wekelijkse sessies.

Waar vind ik een therapeut die gespecialiseerd is in derealisatie? Specialisatie in derealisatie is zeldzaam. Neem contact op met Ben Meijer voor een online sessie. Hij behandelt patienten wereldwijd via videobellen.

 

Wil je weten of je last hebt van derealisatie? Doe de gratis zelftest.

Dit artikel is geschreven op basis van de klinische ervaring van Ben Meijer, therapeut en ervaringsdeskundige gespecialiseerd in de behandeling van derealisatie en depersonalisatie (DPDR). Ben behandelt wekelijks 8-18 patienten met deze klacht en biedt online therapie aan met EFT en ACT.

Ben Meijer, therapeut gespecialiseerd in derealisatie en depersonalisatie en dissociatie

Wat is derealisatie? Oorzaken, symptomen en behandeling

Derealisatie is een dissociatieve ervaring waarbij de wereld om je heen onwerkelijk aanvoelt, alsof je door een glazen wand naar het leven kijkt. Het is een beschermingsmechanisme van je brein na angst of bedreiging. Derealisatie is behandelbaar, meestal binnen 6-16 sessies gerichte therapie.

 

Wat is derealisatie precies?

Derealisatie is een verandering in hoe je de wereld om je heen waarneemt. Je omgeving voelt vreemd, onwerkelijk of droomachtig, alsof je naar een film kijkt in plaats van het echt te beleven. Kleuren kunnen dof lijken, geluiden gedempt, en alles voelt op afstand, ook al weet je verstandelijk dat het echt is.

Het is geen psychose: je verliest niet het contact met de realiteit. Je herkent dat er iets niet klopt aan je waarneming. Dat bewustzijn is juist wat derealisatie zo beangstigend maakt. Je merkt dat je anders ervaart dan normaal, maar je kunt het niet stoppen.

In de psychiatrie valt derealisatie onder de dissociatieve stoornissen. De officiële diagnose is de depersonalisatie-/derealisatiestoornis, met DSM-5 code 300.6 en ICD-10 code F48.1. Derealisatie komt zelden alleen: het gaat vaak samen met depersonalisatie, waarbij je jezelf als onwerkelijk ervaart.

Volgens therapeut Ben Meijer, die gespecialiseerd is in de behandeling van derealisatie en het zelf heeft meegemaakt, is derealisatie in de kern een beschermingsreactie: “Je brein schakelt over naar een overlevingsstand. Je gaat in je hoofd zitten om je af te schermen van overweldigende gevoelens.”

 

Wat is het verschil tussen derealisatie en depersonalisatie?

Derealisatie en depersonalisatie zijn twee kanten van dezelfde medaille. Bij derealisatie voelt de buitenwereld onwerkelijk aan. Bij depersonalisatie voelt je eigen lichaam, gedachten of identiteit onwerkelijk aan, alsof je naast jezelf staat.

In de praktijk komen ze bijna altijd samen voor. Daarom spreekt men in de psychiatrie van de depersonalisatie-/derealisatiestoornis (DPDR) als overkoepelende diagnose.

Derealisatie Depersonalisatie
Wat voelt onwerkelijk? De buitenwereld Jezelf
Typische ervaring “Alles lijkt een film” “Ik herken mezelf niet in de spiegel”
Gevoel Afstand tot omgeving Afstand tot eigen lichaam/gedachten
Komt alleen voor? Zelden Zelden

Beide vormen zijn onderdeel van dissociatie: een afscheidingsmechanisme waarmee je brein overweldigende ervaringen op afstand plaatst.

 

Welke symptomen horen bij derealisatie?

De symptomen van derealisatie draaien allemaal om hetzelfde thema: de wereld voelt niet echt. De specifieke ervaring verschilt per persoon, maar de meest voorkomende symptomen zijn:

Visuele veranderingen. De omgeving ziet er vreemd uit. Kleuren zijn doffer of juist feller dan normaal. Objecten lijken plat, te groot of te klein. Het voelt alsof je door een waas of glazen wand kijkt.

Emotionele afvlakking. Gevoelens bereiken je niet meer volledig. Vreugde, verdriet en liefde voelen gedempt of afwezig. Dit verschilt van depressie: bij derealisatie komt de afvlakking doordat je in je hoofd zit uit angst, niet door een gebrek aan levensenergie.

Vervreemdingsgevoel. Bekende plekken voelen vreemd aan. Je eigen huis, je straat, zelfs je gezin kan onherkenbaar voelen, terwijl je verstandelijk weet dat er niets veranderd is.

Tijdsverstoring. De tijd lijkt langzamer of sneller te gaan. Recente gebeurtenissen voelen als lang geleden, of het omgekeerde.

Geheugenproblemen. Het is moeilijk om herinneringen levendig terug te halen. Het verleden voelt als iets dat iemand anders heeft meegemaakt.

Derealisatie kan mild zijn, een vreemd gevoel dat even opkomt en weer verdwijnt. Maar het kan ook chronisch en allesoverheersend zijn, waarbij het gevoel weken, maanden of zelfs jaren aanhoudt.

 

Wat zijn de oorzaken van derealisatie?

Derealisatie wordt veroorzaakt door een angstige of bedreigende ervaring die je niet hebt kunnen verwerken. Bekijk het volledige overzicht van oorzaken van derealisatie en depersonalisatie. Je brein schakelt over op een beschermingsmodus om overweldigende emoties op afstand te houden.

De meest voorkomende triggers zijn:

Angst en paniekaanvallen. De meest voorkomende aanleiding. Tijdens een paniekaanval kan je brein overschakelen naar derealisatie als noodmechanisme. Bij sommige mensen verdwijnt het daarna weer, bij anderen blijft het hangen.

Trauma. Zowel eenmalige traumatische gebeurtenissen (ongeluk, overval) als langdurig trauma (verwaarlozing, mishandeling in de jeugd) kunnen derealisatie veroorzaken. Het brein dissocieert om de pijn te overleven.

Drugs. Vooral cannabis (wiet, hash), hallucinogenen en MDMA zijn bekende triggers. Ben Meijer geeft aan veel patiënten te behandelen na een negatieve cannabiservaring. Eenmaal een negatieve ervaring gehad, zal toekomstig gebruik waarschijnlijk hetzelfde effect hebben.

Chronische stress en burnout. Langdurige overbelasting kan het brein in een permanente overlevingsstand duwen, waardoor derealisatie ontstaat.

Slaaptekort. Ernstig slaapgebrek verzwakt de veerkracht van het brein en kan derealisatie uitlokken of verergeren.

Andere psychische klachten. Depressie, PTSS, angststoornissen en OCD kunnen gepaard gaan met derealisatie.

 

Derealisatie Verstoord Studie
Derealisatie Verstoord Studie

 

Wie is kwetsbaar voor derealisatie?

Niet iedereen die een angstige ervaring meemaakt, ontwikkelt derealisatie. Bepaalde mensen zijn kwetsbaarder dan anderen.

Hooggevoelige personen: mensen die prikkels dieper verwerken, hebben een lager drempelpunt voor overweldiging. Hun brein schakelt sneller over naar bescherming via dissociatie.

Perfectionisten: de neiging om alles onder controle te willen houden creëert spanning. Wanneer die controle wegvalt, kan het brein overschakelen naar derealisatie.

Mensen met vroege emotionele klachten: wie al op jonge leeftijd angst of emotionele problemen kende, heeft vaak een gevoeliger stresssysteem.

Druggebruikers: vooral mensen die cannabis of hallucinogenen gebruiken lopen risico. Een enkele negatieve trip kan derealisatie triggeren.

Mensen die goed in hun vel zitten, het leven omarmen, tegen een stootje kunnen, kunnen huilen en kunnen genieten, ontwikkelen minder snel derealisatie. Zij kunnen angstige ervaringen beter verwerken zonder dat het brein naar dissociatie grijpt.

 

Kan derealisatie vanzelf weer overgaan?

Ja, acute derealisatie kan spontaan verdwijnen. Na een paniekaanval, slechte droom of kortdurende stresssituatie lost het vaak vanzelf op zodra je weer rust en veiligheid ervaart.

Maar er is een belangrijk kantelpunt. Volgens Ben Meijer verschuift derealisatie naar chronisch als het binnen een week niet oplost. Op dat moment is het brein gewend geraakt aan de beschermingsmodus en komt het er niet meer vanzelf uit.

Chronische derealisatie, die weken, maanden of jaren aanhoudt, lost vrijwel nooit spontaan op. Gerichte therapie is dan nodig om het patroon te doorbreken.

Belangrijk om te weten: Ben Meijer stelt dat chronische derealisatie die niet oplosbaar is, niet bestaat. Het betekent dat iemand nog geen effectieve therapie heeft gevonden of geen ter zake kundige therapeut heeft ontmoet, ongeacht hoe lang de klachten duren.

 

Hoe wordt derealisatie behandeld?

Derealisatie wordt behandeld met gerichte therapie die zich richt op het verwerken van de onderliggende angst en het herstellen van de verbinding met gevoelens. De meest effectieve aanpak combineert EFT (Emotional Freedom Techniques) en ACT (Acceptance and Commitment Therapy). Lees meer over de therapie en behandelingen.

EFT werkt door fysiek te tappen op acupressuurpunten terwijl je je richt op de emotionele lading van angstige ervaringen. Dit helpt het brein om vastgelopen emoties te verwerken en de beschermingsstand los te laten.

ACT leert je om een andere relatie aan te gaan met je gedachten en gevoelens. In plaats van te vechten tegen de derealisatie-ervaring, leer je deze te accepteren als tijdelijk signaal, waardoor de angstcyclus doorbroken wordt.

Hoeveel sessies zijn nodig? Dit hangt af van de complexiteit. Bij eenvoudige derealisatie na een paniekaanval: 3-5 sessies. Bij complexere gevallen met angststoornis, trauma of langdurig medicatiegebruik: gemiddeld 6-16 sessies. De frequentie is eenmaal per week, maximaal twee keer per week als je gemotiveerd bent.

Medicatie is meestal niet nodig. Ben Meijer heeft in zijn praktijk nooit medicatie nodig gehad om derealisatie op te lossen. Sterker nog: medicatie kan de behandeling belemmeren. Anti-depressiva kunnen gevoelens verder afvlakken, waardoor de therapeutische toegang tot emoties geblokkeerd wordt. Dat is precies het tegenovergestelde van wat nodig is.

 

Test voor derealisatie en depersonalisatiestoornis

 

Wat verergert derealisatie?

Bepaalde factoren kunnen derealisatie versterken of terugkeer uitlokken. Vermijd of minimaliseer deze zoveel mogelijk:

  • Slaaptekort: vermoeidheid verzwakt de veerkracht van het brein
  • Stress en overbelasting: chronische spanning houdt het beschermingsmechanisme actief
  • Angsten voeden: piekeren, catastroferen en doemdenken versterken de cyclus
  • Drugs en alcohol: vooral cannabis, hallucinogenen en overmatig alcoholgebruik
  • Virtual Reality: kan het gevoel van onwerkelijkheid triggeren of versterken
  • Isolatie: sociaal terugtrekken versterkt de vervreemding

 

Wat helpt bij derealisatie?

Naast professionele therapie zijn er dingen die je zelf kunt doen om derealisatie te verminderen:

  • Rust en ontspanning: geef je zenuwstelsel de kans om te herstellen
  • Veiligheid creëren: zorg voor een omgeving waarin je je veilig voelt
  • Goed slapen: een vast slaapritme is essentieel
  • Bewegen: lichamelijke activiteit brengt je terug in je lichaam
  • Yoga en meditatie: helpen bij het herstellen van de lichaam-geest verbinding
  • Contact met de natuur: buiten zijn kan het gevoel van verbondenheid versterken
  • Sociale verbinding: blijf contact houden met mensen die je vertrouwt

Bij acute derealisatie (net opgetreden): zorg voor directe veiligheid en rust. Als het binnen een week niet oplost, zoek dan professionele hulp.

 

Veelgestelde vragen over derealisatie

Is derealisatie gevaarlijk? Nee, derealisatie is niet gevaarlijk. Het is een beschermingsmechanisme van je brein, geen teken van gekte of een hersenziekte. Het is wel zeer beangstigend en kan je levenskwaliteit ernstig beperken als het chronisch wordt.

Kan derealisatie door een burnout komen? Ja. Alles wat je lichaam en geest overweldigt, waaronder een burnout, kan derealisatie veroorzaken. Het brein schakelt over naar een beschermingsmodus wanneer de belasting te groot wordt.

Hoe lang duurt derealisatie? Acute derealisatie kan minuten tot dagen duren. Chronische derealisatie kan maanden of jaren aanhouden zonder behandeling. Met gerichte therapie is het behandelbaar, ongeacht de duur.

Is derealisatie hetzelfde als psychose? Nee. Bij derealisatie weet je dat je waarneming niet klopt. Dat besef ontbreekt bij een psychose. Het is een dissociatieve ervaring, geen psychotisch symptoom.

Kan ik werken met derealisatie? Veel mensen met derealisatie functioneren in hun dagelijks leven, al kost het extra energie. De ervaring is intern en van buitenaf is er vaak niets te zien.

 

Wil je weten of je last hebt van derealisatie? Doe de gratis zelftest.

Dit artikel is geschreven op basis van de klinische ervaring van Ben Meijer, therapeut en ervaringsdeskundige gespecialiseerd in de behandeling van derealisatie en depersonalisatie (DPDR). Ben behandelt wekelijks 8-18 patiënten met deze klacht en biedt online therapie aan met EFT en ACT.

derealisatie vrouw werken

Wat kan ik zelf doen, thuis doen

Ik ben heel blij dat je deze vraag stelt, want zelfredzaamheid en zelfstandigheid zijn belangrijke doelen voor mij. Er zijn een flink aantal nuttige dingen die je zelf kan doen.

Ik wil je graag vragen om een dagboek bij te houden met de dingen die je thuis doet.

In de eerste fase, de acceptatie fase is  is het belangrijk om te beginnen met een lijst maken van alles wat je tot nu toe gedaan hebt, geprobeerd hebt m.b.t. therapie, medicatie en ook te kijken naar alle strategieën die je toepast om er mee om te gaan. Deze gaan we bespreken.  Het is belangrijk om heel eerlijk naar jouw lijst te kijken.

Lees meer